ii6 EVOLVTIO INSIGNIS PARADOXI 



quae folutio multo eft rimplicior,- nlhiio tamen mi- 

 nus tertiam fubiungo. 



Solutio tertia. 



13. Cum elfe debeat rr-{-ss — xx~i-j_y y po- 

 natur 



r zz X coC (3i -^-y Ha. (ji et x = A^fin. u— j/cofoj 



critque adz-x dx cof. w 4- ( / <sf a" 4» a; dy) fin. o) -jdy cof cd 



ideoque 



(t z izLlxxcoC. w — lyy coC cj -\~ xy fm. w —fdis^ixycoC w. 



- 1 (a; X -yy) fi n . c»)). 



Sit itaque il fuiiAio quaccunque anguli co, ftatua-^ 

 turque 2.xycoL(ii~-{xx—yy)i\n.(ii~£L eritque 



tiaz—ixx-yy^coC.iii-^-ixyiivi (ji-fS^dui 



quae folutio praecedentes fimplicitate multum fa- 

 perat. 



Coroll. I. 



14.4 Si in hac vltima folutione ponatuf jtrv 

 cof.Cj) et ^^zz^^yfm.Cj) erit xx— yyzizv vcoC 2 (P et 

 HvV/ — 'Ui^fin. 2$; ex quo folutio ita his duabus 

 aequationibus erit contenta 



i7^fm.(2(I)— w)±z:il et 2az—vvCoC{2(P-bi)-f£l^(a 

 ifbi pro XX fundio quaecunque anguli cd accipi poteft. 



Coroll. 2. 



15. Cafus euolutu facillimus habetur ponendo 

 il=:Acof.w4-Bfin.(ri Yniie fit /XX^cu — A fin. oi 



-BcoU 



