DE FRICTIONIBVS. i57 



gredi vellemus ; cxpofitis autem principiis noflris 

 pliyfico - mechanicis quod reliquum eft , id fere 

 omne ad Geomctriam puram pertinet , nimiumque 

 nos ab inflituto deduceret. Ad alia propero fcopo 

 nollro minus aliena ; dicam primo de centro rota^ 

 tionis fpontaneae quod fridioni conueniar. Ante 

 hos triginta et quod excurrit annos argumentum 

 iftud tunc temporis nouum examini fubieci , quate- 

 nus folam materiae inertiam refpicit et ab eo tem- 

 pore haec theoria eximio Tfui efle coepit ; prima 

 eius elementa ftabiliui et expofui in differtatione de 

 percufjione excentrica commentariis noftris Academi- 

 cis eius teraporis inferta ; demonftraui autem , cen- 

 trum rotationis fpontaneae inertiae debitum poiltum 

 efle in ipfo centro ofcillationis , fi pundum cui 

 potentia applicatur pro pundo fufpenfionis accipiatur. 



f. 9. Sit nunc AB (fig. 4.) linea vnifbrmi- Tab. IV. 

 tcr grauis plano horizontaii incumbens eidemque in 

 fingulis pundlis vniformiter apprefla ; putetur porro 

 vedlis B G grauitatis expers , ad A B in directuni 

 pnfitus eidemque firmiter applicatus , cuius extre- 

 initati C potentia C E perpendiculariter adhaereat , 

 quanta requiritur vt rotatio fiat circa pundum D 

 pofitione datum et axiculo firmatum ; tum quaeri- 

 tur relatio inter omnes has quantitates huc facien- 

 tes , quod quidem ex primis elementis mechanicis 

 de vede et ex indole fridionum , quatenus hae ab 

 velocitatibus independentes ponantur , deducitur , fed 

 Tom. XIV. Nou.Comm. K k quod 



