DE F RICTIONIBVS. as^ 



ftiodo mouere pofllt , oportet vt pnndum J) ita fit 



l (a -+- -xj 



locatum , vt quantitas l!—JJ-^i±^^ fit minima ; 



vnde fequitur fore ;i:=i-^-i-V^ii-±iii±L£j2) ftunc- 

 que erit potentia , ad rotationem virgae liberae re- 

 qnifita , aequalis mi±.±ihfi±33tzi^ f, 



§. II* Nouum cum fit iftud de centro gyra- 

 tionis fpontaneae argumentum, quamuis triuiali cal- 

 culo exploratum , non detredabo generaliorem eius 

 commentationem phyficam* 



Si fuerit B C vel a veluti infinita , poterit 

 pro quantitate radicali V {LL±J-±±-l^3l fimpliciter 

 poni dt-f-5/ adeoque x—ll; ergo tunc pundum D 

 cadit in medium lineae AB^ quod fi deinceps di- 

 minui ponatur diftantia a , accedet centrum conuer- 

 fionis feu pundum D ad extremitatem A; tum (i 

 potentia in ipfo pundo B fit applicata , fiet BD 

 feu x—lV^ deinde fi potentia citra pundlum B 

 ipfi lineae A B applicata fuerit , etiam tunc pun- 

 d:um conuerfionis ad extremitatem A magis acce- 

 det , donec potentia pofita fuerit in medio lineae 

 AB; tunc autem erit fl — — |/ et .v— /, fic vt linea 

 A B circa ipfam extremitatem A rotetur. Para- 

 doxa admodum videtur haec poftrema proprietas ; 

 quis euim dubitet virgam vniformem A B, cuius 

 pundo raedio potentia applicata fuerit , dum mo- 

 vetur , parallelismum conflanter efle feruaturam ? 

 En igitur quod res eft. Si potentia omni accura«» 



K k 2 tione 



