DE FRICTIONIBVS. 2*7 



^. 15. Diuidatur nunc aequatio fecanda prae- 

 cedentis paragraphi per aequationem piimam , et 

 habebitur Tang. Q^ 



^ n — aAI-4-^ AAj^V (aa-^-gg) , «a 1 _ ^^/ (««-+-€€ ) _g ^■^ . 

 3i(a_HA) V' € g ■ •T" S g *"o- '^ ♦^ aa •^/'' 



|.iog.(yM+|.) 



Docet haec aequatio relationem inter diredionem 

 potentiae C E et diredlionem -viae Bh qmm cxtremi- 

 tas virgae defcribit 5 apparet autem quanto compen- 

 diofius fit priorem dcfinire ex pofteriori quam 

 -viciflim pofteriorem ex priori ,• prius folo tabularum 

 vfu conficitur , alterum taediofam approximatio- 

 num methodum poftulat 



Determinato angulo Q^, dabit aequatio prima 

 potentiam CG, aequatio fecunda potentiam CF, 

 indeque cognofcitur potentia abfoluta CE. Necdum 

 problema noftrum confecflum erit, nifi punftum con- 

 verfionis D probe fuerit determinatum ; Id equidem 

 fecimus in fine § 10""', vbi demonftrauimus efle BD 

 fiue nunc Az=— g-4~y ^i-^ ^''^ ±±551 An vero idem 

 valor 'ad noftrum praefentem cafum applicari pote- 

 rit ? Id nondum liquet; etenim longe aliter fridio- 

 nes in elementa virgae hic diftribuuntur, quam antea 

 in § 10""', vbi fingula elementa aequalem fridlionem 

 patiebantur. Hoc dubium foluemus , fi confideremus 

 ifotentiam C.G plane Tjikil conferre ad rotationem 



L 1 a virgae 



