5o<f D E P R i ^i fc I F i i S 



tur , femper ita eflfe cdrnpatatiis vt formula diflfe- 

 rentialis Fdx-^-Q^dy-^-Rdz intcgrationem admit- 

 Ut i cuius integrale eft id j quod adionis qu-Uit ta- 

 tem vocare licet. Qiiodfi ergo haec a<ft!o littera S 

 iiidicetur , {ecurtda aequatid liaric inddet Foi^mam : 



Quare fi et forma \Jdx-\-Ydp-\~Wdz admii:tat 

 irxtegrationem eiusque integrale vocetur T, vt fit 



Ul2—2gdS-dT 



"Vbi iam corrftitiones integrabilitatis fatis funt mani- 

 feftae. Scilicet fi ^ (it quantitas vel conftans vel k 

 fola pi-elTione p pendeils integr^fe eft 2g-/ii!zz2gS 

 — T— -r:^, tum vet*d fi q fuerit qiidntitas a /) et 

 (agS — T) vtcUnque pendens aequatib pariter pro 

 jJoifibili eft habenda , vtpote duas tantum variabilek 

 p et zgS — T inuoluens ; inde vero tam p quam^ 

 feorfim certis funclionibus quantitatis 2^S — T ae- 

 quabuntur in quas quidem t inftar conftantis vtcun- 

 que ingredi poreft. Atque ex hoc cafu facile intel- 

 ligitur , ad id , vt noftra fecunda aequatio integra- 

 tionem admittat, abfblute requiri , vt eam ope fub- 

 ftitutionis cuiuscunque in formam binas tantum va- 

 riabiles inuoluentem transmutare liceat. Quaecunque 

 enim aequationes differentiales inter tres pluresuc 

 variabiles funt pofllbiles , quod quibus caftbus vfa 

 vehiat , certa criteria in Analyfi tradi folent , haec 

 criteria femj^er eo redeuat , vt ope certae fubftitu- 



tionis 



