tfSDE MACHIN. TAM SIMPL. QVAM COMPOS. 



quo ipfe motus machinarum, cum aeqnilibrium ceffat, in- 

 dagatur. Harum tra&ationum prior igitur iam ita eft oc- 

 cupata atque exculta, vt nihil amplius in ea defiderari 

 queat; pofterior vero contra ita adhuc eft dereli&a atque 

 neglecta, vt propemodum nihil eo fpedans conftet , ne- 

 moque in eo laborauerit. Solum fere , quod ex hac parte 

 notum eft, in hoc confiftit, vt ad onus mouendum ma- 

 ior potentia applicari debeat, quam quae ad aequilibrium 

 (ufficit; et hoc quidem tam obuium eft, vt nullum vn- 

 quam qui tantum de machinis cogitarit , fugere potuerit. 

 Praeterea etiam iftud pnncipium palfim eircumfertur , quod 

 quantum per diminutionem potentiae lucremur, tantundem 

 ratione temj3oris perdamus : quod principium vtique ad 

 tra&ationem mechanicam pertineretj indeque demonftran- 

 dum fuiffet: ied hoc ipfum principium nullo nititur un- 

 damento, nec nifi vehementer reftringatur, admitd poteft, 

 prout ex iequentibus fufius apparebit. 



§. 3. Mirandum quidem non eft, praecipuam atque 

 maxime vtilem doctrinae de machinis partem tamdiu in- 

 cultam iacuiffe. Cum enim non admodum pridem me- 

 chanica excoli coeperit , ante etiam principia latuerunt, 

 quibus aditus ad hanc tra<flationem patuiffent. Nunc vero, 

 etiamfi in mechanica plurima capita fint pertraclata , ta- 

 men ea pars, quae motum corporum finitomm compledi- 

 tur , tam parum etiamnum inueftignta , vt nequidem de 

 principiis adhuc fitis conftet. Pertinet autem vtique haec 

 de machinis tratftatio ad iftam mechanicae partem, cum 

 machinae fint corpora finitae magnitudinis , quae inihr pua- 

 cT:orum connderare non licet, atque propterea motus ex 



ipfarum 



