150 C0MMENTATI0N. DE STATV AEQVILIBRII 



ad priftinum fitum , quin magis ab eo recedere conatur, 

 hocque fi ita fuerit , pofita nutatione plani minima , tunc 

 aequiiibrium fitus EFG firmum dici non poteft. 



§. 6. Ex dato fitu efg determinari facile poteft , vbi 

 et quaenam fint potentiae applicandae , vt planum in ifto 

 fitu violento detineatur : fiimantur nempe in plano efg 

 duo puncta ad libitum , veluti a et r , quibus po- 

 tentiae applicatae fmt , nempe pondufcula p , P medianti- 

 bus trochieis T, S fiiniculisque rTp, aSY haeque po- 

 tentiae planum infitu efg detineant : His pofitis quaeritur 

 natura potentiarum : Statim vero liquet i.° directiones 

 rT, aS fore in plano efg ; 2? conftituendas efie hori- 

 zontales , ne planum magis minusue immergatur : 3? po- 

 nendas efle fub diredione contraria aequales , quia alias , vt 

 iam monui , planum vt nauis a vento perpetuo propelleretur. 



Sunt igitur nunc plano oblique pofito quatuor poten- 

 tiae applicatae in diuerfis pundtis : ponatur vero potentia 

 in a aut r applicata —X • mafla fiue pondus plani =:M; 

 et fingatur punctum quodcunque , circa quod quatuor iftae 

 potentiae pl.inum rotare conentur; quia enim potentiae in 

 aequiiibrio .fimt , oportet vt vbicunque punctum rotationis 

 effe putes , fint femper ratione illius puncti potentiae in 

 aequilibrio pofitae : ponatur compendii caufa punctnm ro- 

 tationis in a fiue in centro grauitatis plani et reperietur 

 per notilfimas ftaticae leges , ducta prius horizontali bc y 



pono AR pro ar , quas anguium infinite paruum facere 

 intelligendum eft , quafi diftantia RT effet infinita ; atque 

 eadern expreffio oritLir , vbicunque potentiae p , P appli- 

 otae putentur et vbicunque pun&um rotationis effe finga- 



tur: 



