CORPORVM HPMIDO IKSIDENTIVM. 153 



igitiir poft rotationem totum planum cenfendum eft move- 

 ri motu parallelo horizontali donec punclrum A redierit in 

 lineam verticalem AB ; tumque rurliis inquirendum, quamnam 

 mutationem ex motu vtroque punctum B fubeat immediate 

 et qnamnam fimul patiatur a momento vtriusque trianguli. 



Vtroque modo caJbulum feci, nec diuerfi prodierunt 

 valores •, inueni nempe pofito finu toto ~i , atque finu 

 snguli minimi inclinationis — a , fore 



A a rr HNxa 

 Bc — HNxa 



§. 10. Ex formulis praecedentis paragraphi fequen» 

 tia corollaria deduxifle e re noftra erit. 



Primo. Quia AaznBc , erit AR—ac , fiue differen- 

 tiale altitudinis ABzro ; ergo in fitu aequilibrii comparato 

 cum fitu alio plani quocunque , eft diftantia inter ambo 

 grauitatis centra femper maxima vel minima > et quidem 

 maxima in frtu aequilibrii firmi , minima in fitu aequali- 

 brii labilis , vti mox demonftrabo. 



Secundo. Si planum ex fitu violento efg fibi reli- 

 cturn in fitum naturalem iterum peruenit , vis viua gene- 

 rata fuit , quae eft rMx^ A-MxcB (namque cen- 

 tmm grauitatis plani , cuius mafla. mM , defcendit per 

 altitudinem a A fimulque confiderandiun eft partes fluidi 

 homogenei , cuius mafla rurfiis — M , ita locum mutafle 

 vt centrum grauitatis earum afcenderit per altitudinem B^) 

 Poflet igtfur ex eo , quod Mx#A— Mx^B— o , colligi 

 vim -viuam poft libere recuperatum fitum plani nullam 

 fuifle ortam, quod fi foret, tempus reftitutionis innnitum 

 requireretur. Vemm hic probe notandum eft , in disqui- 

 Tom. X. V fitione 



