$i s DE FRICORE ET CALORE 



Ex obferuationibus igitur, quae reftant, haec co- 

 rollaria flunnt. 



T QiiancJo acrlo fl%us augciui , plerUIIiqUC etiam 



glaciei frigus augmenta capit. Hoc vero augmentum illi 

 aereo raro aequale eft , rariflime maius , plerumque vero 

 notabiliter minus. 



2. Quando aeris frigus minuitur , glaciei frigus plerum- 

 que fimul minuitur. Raro vero decrescunt in eadem ratione , 

 fed plerumque aereum multo plus decrefcit ac glaciale. Certe 

 mercurius ex eo tempore, quo vltra 240. gradum in gla- 

 cie depreffus fuit , ab 31. nimirum Decembr. ad 27. 

 vsque Februar. nonnifi femel talem altitudinem atti- 

 git , quae aeris temperaturae relpondebat , reliquum tem- 

 poris perpetuo depreffior ftetit. Ex quo elicitur 



3. Glaciale ftigus, refpedu aerei intenfiim, plerum- 

 que tamen magis intendi , quando aereum acrius fit , li- 

 cet cum intenfione hac aereum nondum ad eum gradum 

 accedat , quo gaudebat ante hanc mutationem glacies. 

 Hoc admodum conforme eft experimentis Fahrenheitianis, 

 quae cum fpiritu nitri concentratiffimo inftituta funt ■ 

 Termini igiuir frigoris in glacie nondum cogniti habentur. 

 An non etiam exinde fequitur, quod exiftat materia , modo 

 magis , modo minus abundans , quae, dum corporibus fe 

 infinuat , frigus^ producit ? 



4. Vicifiitudines et mutationes caloris et frigoris per- 

 petuae fiint, tam in aere„ quam in glacie. In tanto enim 

 obferuationum Kirengenfium numero tantum contigit 30. 

 Nou. ab hora 6. a. m. ad 5. p. m. inter 5. et 6. 

 Ian. nodte , die 19. Ian. a 7. a. m. ad 4. p. m. inter 

 1. et 2. Febr. node et 10. Febr. ab h. 5. p. rm ad 



me- 



