38* GEOGRAFHU RVSSUE 



quendam Rormnum beilo ciuili cum claflfe ex Italia ad- 

 uenine pntant , et ab eo di&am ene Liboniam. Explofa 

 haec de Libone liint ab Angufto Thuano , tamen perpla- 

 cnere tum aliis , tum Chriftiano Kelchio in hiftoria Li- 

 uoniae. Tanto eft dirncilius fibulas e mentibus hominum 

 euellere , quam fingere. Aperiam fbntem fabulae. Cro- 

 merus legerat apud Florum (7) de bello ciuili inter Pom- 

 peium et Caefarem : quippe cum fauces Adriatici maris 

 iujfi occupare , Dolabeila et Antonius , ille Illjrico , hic 

 Curetico /ittore ca/ira pofuijfent , iam maria late temnte 

 Vompeio , repente legatus eius Oclauius Libo ingentibus co 

 piis clajjicorum circumuenit vtrumque. Hoc in loco bonus 

 vir duas commoditates fibi vifus eft reperine ad coniedu- 

 ram : Cureticum littus , quod putaret ene Curonum et Li- 

 bonis : nomen dignum Liuonia. Et iam Saxo Gramma- 

 ticus huic errori praeluferat , cum Karelos diceret Caretes y 

 vt etiam hic aliquid ab eruditione admifceret , cuius intem- 

 perantiMimus fuit : fic enim Aeneas pater dixefat : (8) 



Et tandem antiquis Curetum aliabimur oris : deinde 

 alii in Saxone traxere nomen ad Curonos. Iam Odauio 

 Liboni aderat claffis , tefte Floro , qua peteret Liuoniam. 

 Qiiid quacns ? nempe funt Apinae Tricaeque , et fi quid 

 'vilius iftis. Editiones in hoc Curetico vehementer discor- 

 dant : Salmafius rede emendat Curiclico , et oftendit littus 

 in fiucibus Adriatici maris fuiffe, Claudii Ptolemaei KypiRk. 

 Bene habet : iterum fabula mina eft exulatum. Alii Li- 

 uoniam dictam putant a Liue , arena. Forte igitur ita 

 accederit , vt cum Bremenfes audirent littus ab incolis , 

 quibuscum fermonem mifcere non poterant , Liue nuncu- 

 pari > 



(7)1. IV, c. 2. 31. (8) Aeneid. 1. III. v. 131. 



