fim id Cel. Audtori in folutione Bernoulliana ni- 

 mis reftidu rn videiar , quod ftjtuatur ^ in chordas 

 iiiter vibrdnduin alias figuras caaere non pofle , nifi 

 quae ad genus Hneae finuum referantur , cum ta- 

 meii etiam aliae figurae quaecunque locum habere 

 queant , fi^uiuem tJtus chordae motus a figura ipfi 

 initio imprefla , plane arbitraria , pendet ; hoc ob- 

 feruato fin^ularem illam methodum , qua Cel. Ber- 

 mulli vibrationeir eiusmodi chordae inueftigat , Cel, 

 Audor fuo more ob oculos ponit , detedaque dis- 

 crepantiae arigine iftam circumftantiam ita fuis ideis 

 adcommodat , vt conlenfus iam vtriusque folationis 

 oriatur pulcherrimus. Eadem methodo, qua cafus 

 ab 111. Bernoullio tradtatus feilicet chordarum ex dua-' 

 huf partibus diuerfae cralfitiei compofitarum , fuit 

 cxpenfus , etiam tnotus chordarum , quae partibus 

 quotcunque diuerfae craflatiei conftant , faeile et ex- 

 pedite deftniri poteft : vti Cel. Audor in chorda ex 

 tribus tantum partibus inaequalibus conflata in pofte^ 

 riori diflertationum aliegatarum oftendit. 



IvDe motu vlbratorio chordarum craffi- 

 tie vtcunque variabili praeditarum. 



Auftore L. Eulero pag. 452. 



Q 



uanquam IIl. Audor in praecedente diflTertatio- 

 ne methodum expofuit , motus vibratorios chor- 



dae 



