3* *>§3| ( o ) Jf^ 



dae ex quotcunquc partibus diuerfae craflitlei con- 

 ftantis aflignandi ^ id tamea inficias iri non poteft , 

 cum in qualibet iundura lex continuitatis quodam- 

 modo interrumpatur , etiam aberrationem quampiara 

 calculi a veritate admitti debere ; quae etfi tantum 

 circa elementa ciiordae quam minima locum ha- 

 bet adeoque pro nihilo reputari poteft ; tamen quan- 

 do chorda fuerit craflitiei per totam prorfus longi-^ 

 tudinem variabilis , ifta aberratio in omnibus pun- 

 dis vfu veniret atque idcirco valorem acquireret fi- 

 nitum ; ex quo fequitur , hoc cafu methodum iftam 

 ^alere non pofle. Vtne igitur in hoc argumento 

 quidquam relinquatur defiderandum , Cel. Audor 

 iftum cafum, quo craflTities prorfus per totam chor- 

 dae longitudinem variabilis efle ftatuitur , in hac 

 diflertatione feparatim pertradat , atque per plura 

 egregia calculi difFerentialis artificia eo vsque euol- 

 vit , vt tandem facilem obtinuerit folutionem fe- 

 quentis problematis , quod generaliflTime motum chor- 

 darum plane omnium in fe compleditur , et quor- 

 fum omnia , quae de hoc argumento defiderari fo- 

 lent , referri poflunt : quodque ita fe habet : Si chw- 

 da craffitiei vtcunque JDariabilis in duobus terminis fixalf 

 a vi quacunque fuerit tenfa ; d^nire tmpus Jin^uJarm 

 Vibrationum , quas edet impulfa. 



XI. 



