iS DE SINGVLARI QVODAM 



vel mkiimum valorem reducatur : tunc nempe coti- 

 tingit , vt formula fummatoria praeter vera huius 

 conditionis punda , fimul alia indicet prorfus falfa^ 

 iteratum paradoxum quisque fibi foluet , modo me« 

 minerit totam praemiffam theoriam ynicam admit- 

 tcre reuolutionem , ita vt arcus x nec maior accipi 

 poflit quam 4^, nec minor nihilo liue negatiuus. 

 Ergo omnes reiiciendae erunt radices , quarum va- 

 lor X exira praefatos cancellos vagatur ; reliquaei 

 omnes , non folum verae , fed et vtiles , erunt re- 

 tinendae. Hanc animaduerfionem exemplo illuftrabo, 

 quod petam a lerie (F) paragrapho vndecimo expo- 

 fita , cuius fcilicet fummam inuenimus 



=^hq" X-lqqx' ^ ^\q X' - ~g q' : 



hanc formulam ft faciamus zz o , habebimus tres ra- 

 dices veras atque vtiles , nempc a; — o; x—2q 

 et X ~ ^ q *. His accedunt duae aliae radices non 

 foium inutiles fed et prorfus falfae , nempe x—^q 

 — 2^y| fimuique xz-^q-^-zqV^^. Dico autcm ideo 

 falfas efle , quia prior eft negatiua , et ahera maior 

 quam 4.^, atque fic ambae cancellos o et 4^ trans- 

 grediuntur. Quod nunc attinet ad valores arcuura 

 Xt pro quibus fumma feriei (F) maxima Vel mini- 

 ma fit , oportet differentiale quantitatis fummatoriae 

 ponere aequale nihilo , vnde habetur pro ifto ne- 

 •^otio 



lif-kqqxx-^-iqx^-itx^z^io^ 



quae aequatio debite tradtata dat 



Si^^ q.^2^y Cl J*: ^*j) J rnibp 



