INTEGRABILITATIS. 73 



ka vt prius membrum fiat 



(i -^Ppf 

 cuius integrale manifefto eft 



v . px — 2 



Ccquc tota aequatio integralis crit 



V i^^/i V(i-f-ff) 



7. Haec igitur perpendens , non amplius du- 

 bitaui , quin omnes liuiusmodi formulae differentia- 

 lcs duplicem admittant multiplicatorem , ita vt , 

 fi talis formula iam per fe fit integrabilis , quae ia 

 genere fit dv, praeter multiplicatores naturales, qui 

 funt fiindiones ipfius v , etiam dentur multiplicato^ 

 res alius indolis , qui non fint fundliones ipfius v , 

 quemadmodum in exemplis allatis fieri vidimus. 



8. Statim autem ac vnus quispiam multipli- 

 cator fuerit cognitus , ex eo mox infinitos alios mul- 

 tiplicatoies concludere licet , ita quunv formulae d x 

 multiplicator fit p, et fp d x~y , tum funiftio 

 quaecunque ipfius y^ quae fit Y, per p niultiplicata, 

 dabit etiam multiplicatorem idoneum, nam d x mul- 

 tiplicatum in Yp dat Y djy quod manifefto eft in- 

 tcgrabile. Deinde fi X denotet fundlionem quamcun- 

 que ipfius Xy fbrmula dj multiplicatorem habebit ?- , 

 tum enim prodit ^^ = X</jf. Simiii modo quum 



fxdp—px-y, 

 Tom.XVIl.Nou>Comm. K il 



