PROBLEMATIS ANALYTICI. iffp 



ipfi U N et sq parallela ipfi « N, erunt ergo trian- 

 gula s V q, uV N inter fe rimili.i et aequalia , hoG 

 eft 



VNzizVqctuNz=sqzzVp. 

 Porro. ob «y j normalem ad planum PVQ et sp 

 perpendicularem ipfi P V, nec non sq perpendicula- 

 rem ipfi V Q_, erunt quoque v p^ v q ipfis V P, 

 V Q_ refpediue perpendiculares , vnde confcquimur 

 «Niz:Vpzi:Vi;.cof.i;VPjUN=iV^.— Vv.cof.-yVQet 



•yx — Va;. cof -yVU 

 hoc eft 



dT-dScoC^; dU=zdScoCvi; ^V— ^Scofd 

 12. Vt autem inueniatur aequatio , quae ad 

 totam fuperficiem in planum explicabilem pateat , 

 fumatur in tangente V i; M pundlum aliquod 2, ex 

 quo demittatur in planum A T U perpendicularis 

 2 Y, tum vero ducatur Y X perpendicularis ad 

 A T. Duda autem per Y, Y L parallela ipfi AT, 

 quae ordinatae TU occurrit in L, atque per 2, 

 OZ parallela ipfi Y U, quae redlae^ UV occurrat 

 in O, iam facile quidem demonftrabitur efle 



YL— ZVcof^; ULr=2Vcof.vi et VOziZVcof.d; 

 demonftratio enim eodem modo procedit , ac ea, qua 

 fupra euidtum dedimus effe 



Vp — Vq;cof^; V^ — Vi^cof •>!; i;j— V-ycof^. 

 Si igitur iam dicatur 2V— j, de qua facile intel- 

 ligitur , quod a quantitatibus T, U, V prorfus fit in- 

 depeuuens , pro coordinatis 



AX=:x,XY:^j et Y 2 = s 



Tom.XVlLNou.Comm. Y ( has 



