ANALYTICAE. 17$ 



famina eft mfimta, ynde vtique fleri pot«{l|-.oco=:B, 

 ieui fumiTiae leriei 



1 — I -f- 1 — I -4- €t«. 

 Quamobrero fine vlla exceptione 



fi fuerit » = I, 2, 5, 4, 5, <?, 7, §> 9 etc. 

 crit N ^ o, 4-^» o, —1, 0, +1, o,,—i, o etc. 

 cui qftidem legi innumerae farmula*^ pra N affumen* 

 dae fatisfacere poiTuut. Verura dubitare non licet > 

 quio fimpliciifima maximeque naturalis liic locum 

 inueniat , quae eft N =z cof. "-^^"tt, denotante hic tt 

 angulum duobus redis aequalem , quoniam finus tQ~ 

 ttts iz: I affumitur , "vt tt fit femicircumfereqtia 

 c;ijtculi. 



4. Admiffa ergo hac conie^ur^ , habebimus 

 in genere : 



i^ft'^^-3'*^ W-"+etc.:;=2 eof. ^,r.^-#:i^ 



2 TT* 



II 



fiue conuertendo: 



III I -TT* 



(i -2«-^ 3«-»- 4'^'H- etc.) 

 atque ex praecedentibus manifeftum eft, hanc aequa^ 

 litatem reuera confiflere quotie* fuerit « numerus 

 par , neque etiam a veritate discedere cafibus , qui^ 

 bus, n eft numerus impar. Quare fi ea vera fit pro 



cafi- 



