CORPORVM GYRANTIVM. a83 



concluditur ipfe angulus 



quae expreffio fponte euanefcit in initio. 



Simili modo pro rnotu gyratorio fuipto iterum 



X — ±^^ S hahebimus primo 



ficque omnes formulae folutionem continentes funt 

 penitus determinatae , atque ex liis deducimus vtram- 

 que celeritatem progreffiuam 



y\—-n^n^.(^T^^iv\.(^{m-V(mm''-ffSds)'to^.<i)V{mm'^fSds) 



=-fin.(p(« + <J*w)-l-V(«?/«-i^/S</j)(-cof.$+a'fin.Cj)) 



«^ j7 = (»±«^«^)cof$-(fin.(f>±^cof.Cj))y(«w-*f/S</j) 



quarum ilia pro initio manifefto dat 

 i^zz-m et altera ^ n: 4- «. 



At a t 



i6. Hoc ergo modo fatis feliciter problema 

 refoluimus , fiquidem ambo corpora fuerint ita dura, 

 vt impreflio fadla tanquam infinite parua fpedari 

 poffit , quum autem omnes formulae , quae folutio- 

 nem conftituunt , inuoluant fundionem S^ cuius na- 

 tura nobis neutiquam eft cognita , quoniam tantum 

 nouimus crefcente impreffione J, etiam fundionem S 

 augeri , hae formulae nobis parum lucis fuppeditarit 

 ad cognitionem omnium mutationum , quae raotui 

 globi B durante conflictu inducuntur. Verum par 

 rum refert omnes has mutatiojQes accuiate cogno* 



N n 2 .vifle, 



