%^<S P E V E R A 



2. a ■ 



ita yt nung quantitas j nobis iam fatis exade fit 

 explorata , quum enim in praxi nonnifi ofcillatio- 

 nes (atis paruae admitti foleant ideoque arcum f 

 perpetuo tanquam fatis paruum fpedare liceat, va- 

 tor inuentus ysque ad ocSrauam poteftatem ipfius / 

 exadus , praxi omnino fatisfaciens eft cenfendus , 

 quum fit 



— a t X -f- — - -p — 1- etc. 



2.4.6 2. 4. 6. 8. lo 2. 4 1 ♦ 



Supra aut6m vidimus, quemadmoduch viciffim formu- 

 lae arcum x inuoluentes per p determinentur , erat 

 fciiicet 



e'^^=iVCi+pp)+p tt e~'^^-V{i+pp)-p 

 . i^—i+ipp+zpVii+pp); e^''~zi+2pp-2pV{i-\-pp) 

 j — ^ Ly(i+p/))+/) et cds— -^P_. 



§. \6. Quodfi nunc quantitatem y pro cogni- 

 ta habeamus, videamus, qiiomodo ipfa aequatio tauto- 

 chronae exprimatur , quoniam pro d x duplicem in- 

 tenimus aequationem 



4- If ci 



dx—aacds{y,e \ — i)'\-2aady(j.e-^<'*^e'^^) 



quarum prior a pofteriori fubtrada nobis fuppedita- 

 vh \alorem ipfius j i nunc has duas aequationes ia- 

 Ticem addamus > vt prodeat 



2.dx 



