V I B R A N T I B V S. 385? 



Analyfi nusquam vfu venire folet; quae q\io clariuS 

 ob oculos ponantur , qucniam fuuAiones per lineas 

 curuas indicare Geometrae aflueuerunt , formula 

 (p(.c t -i- x) denotet adplicatam curuae cuiuscunque 

 abfciflTae c t -\- x refpondentem ; fimilique modo for- 

 mula \l/ {(T t — X) dcnotabit adplicatam alius curuae 

 cuiuscunque abfciflae ct — x refpondentem atque neu- 

 tiquam opus eft , vt hae duae lineae curuae certa 

 quadam acquatione analytica exprimi queant, verum 

 etiam curuae ex portionibus variis diuerfarum cur- 

 varum vtcunque conflatae atque adeo curuae libero 

 manus dudu vtcunqne formatae hic locum inueniunt; 

 dummodo omnes partes inter fe cohaereant et nusquam 

 hiatu abrumpantur. Nihil ergo impedit , quominus 

 hae curuae ex pluribus lineis redlis inter fe iundtis 

 vel etiam arcubus circularibus aliarumue curuarum 

 permjxtis componantur. 



§, II. Ob hanc ipfam autem circumflantiam 

 ifta mea folutio Illuftri D^ Akmberto aliisque Geo- 

 metris maxime fufpedla videtur , qui in hoc nego- 

 tio alias lineas curuas admittere non vult, nifi quae 

 certis aequationibus analyricis exprimantur , quaeque 

 continuitatis lege ftrido fenfu contineantur. Inpri- 

 mis autem hinc portiones diuerfarum curuarum , 

 quae in iunduris angulis promineant, excliidit,dum 

 huiusmodi anguli naturae aequationis differentio-dif- 

 ferentiali& pcnitus aduerfari ipfii videntur; faepius^ 

 equidem refpondi» hic tales angulos , quales perti- 

 mefcit , nuUo modo locum habere pofle ; quia hic 

 tamum vibrationes infinite paruae fpjedantur ^ vbi , 



Ccc 3 vti 



