DE PARALLAXI SOLIS, ^25 



Tnde fi ponatur 

 VD=:|3Tt,et!tVB = ?^^». 



Heic quidem primum obferuare licet , nequaquatti 

 necefllirium effe , vt valor lineae V B in iiumeris 

 abfolutis exliibeatur , affuraio fcilicet certo valore Pa- 

 rallaxeos tamquam cognito; expreflio enim generalis 

 iam tradita (atis exada eft , etiamfi it non eundem 

 prorfus haberet valorem , ac qui pro inueftigando 

 angulo V C D in valore lineae V D fubftituitur. 

 Dcinde patet fuperfluam omnino efle exaditudinem, 

 qua praelcribitur vt angulus V C D inueftigetur cum 

 praecifione decimae partis fecundi , quamuis enini 

 Yalor lineae V B cum praecifionc tsss computari dc- 

 beat , yehementer tamen falleretur , qui exiftimaret 

 ad hanc exaditudinem obtinendam id requiri , vt 

 angulus V C D vsque ad decimam fecundi partem 

 fit cognitus , cum potius verus valor iineae VB 

 imprimis pendeat ab exaditudine valoris lineae V D 

 ct anguli V D B, cuius anguli certitudo potiflimum 

 dcpendet ab angulo DVC, immo fuperfluum erit 

 angulum V C D cum tanto rigore definire , quando 

 in valore anguli C V D determinando errores com- 

 mittuntur aliquot graduum. Quod autem haec ne- 

 quaquam gratis dida fint , vnusquisque ipfe facile 

 experiri poteft , fi enim valorem anguli V C D in- 

 ventum aliquot fecundis auxerit vel minuerit , ta* 

 nien valorem pro V B inde vix vllam fubire mu- 

 tationem inueniet. 



Tom. XVII. Nou.Comm. K k k k zit 



