150 
140 
145 
150 
155 
(376) 
Esse sinus, penitus tantos emergere fontes 7 
Cum videt, ac torrentem imo se erumpere hiatu ? à 
“Non ille ex tenui vortex agat alta necesse est 1 
Confluvia; errantes arcessat at undique uf undas, | 
* Et trahat ex pleno quod fantum convehat amnem. 
Flumina quin etiam latis currentia répis 
Occasus habuere suos : aut illa vorago 
Derepta in praeceps fatali condidit ore, 
Aut occulta fluunt tectis adoperta cavernis, 
Atque inopinatos referunt procul edita cursus. 
Quod si diversos emittat terra canales, 
Hospitium fluviorum, haud semita nulla profecto 
Fontibus, aut rivis constet via, pigraque tellus 
Conserta in solidum segni sub pondere cesset ; 
Quod si praecipiti conduntur flumina terrae, 
Condita si redeunt, si quondam incondita surgunt, 
Haud mirum clausis etiam si libera vents 
Spiramenta latent. Certis tibi pignera rebus 
Atque oculis haesura tuis dabit ordine tellus. 
Immensos plerumque sinus, et jugera pessum 
Intercepta licet, densaque abscondita nocte 
Prospectare, chaos vastum ac sine fine ruinas. 
Cernis et in riguis spatiosa cubilia petris 
Antraque demissas penitus fodisse scatebras : 
Incomperta via est operum; tantum e/ffugit intra! 
Argumenta dabunt ignoti visa profundi; 
Tu modo subtiles animo duce percipe curas, 
Occultisque fidem manifestis adstrue rebus. 
Nam quo liberior, quoque est animosior ignis 
Semper, ubi inclusus (nec ventis segnior ira est 
Sub terra, penitusque movent), hoc plura necesse est 
V'incula vis solvat, magis hoc obstantia pellat. 
Nec tantum inriguos vexat contenta canales 
Vis animae flammaeve; ruit qua proxima cedunt, 
* Obliquamque secat, qua visa tenerrima cautes. 
Hinc terrae tremor, hinc motus, ubi densior arctas 
Spiritus exagitat venas, cessantiaque urget. 
Quod si spissa foret, solido si staret, in aevum, 
Nulla daret miranda sui spectacula tellus, 
Pigraque et in pondus conferta immobilis esset. 
