( 504 ) 



De duivc, met afgiinslige oogcn, 

 Nastarend, heimclyk gezucht : 

 « Wanneer, wanneer toeli zal ik d'afsland niogen 

 Als gy bespotten, en wegtuimlen door de luchl? » 



En daer weêrklinkt het eensklaps : i- 't Is gevonden î 

 « Ge zyt vervvezentlykt, myn schoonste droom ! 

 w De lactste kluister, die my hield aen 't stof gebonden , 

 Valt af! — de ruimte is voor myn wil verzwonden : 

 « Ik vlieg — op vleiigelen van stoom ! » 



IV. 



Gegroet, o grondverslinder, schattenkweeker, 

 Lichtplenger, volkverbinder, jukverbreker, 



Gegroet, reuzachtig stooragevaert! 

 Gegroet , gy zoon der Vryheid , jonger broeder 

 Der Drukpers, die met haer 't ryk uwer mocder 



Onwrikbaer vesten komt op aerd' ! 



! vry moog blinde wrevel klagen : 

 « Wat wrocht onze eeuvv toch, dat het knagen 

 « Des tydstrooms zegcryk veracht? 

 » Gy, dwergenras uit onze dagen, 

 « Wat aenwinst hebt ge al bygedragen 

 » By 't erfdeel van het forsche voorgeslacht? » — 

 Wy, fier op twintig wondren 't oog gcslagen , 

 Wy toonen enkel u, o wonderwagen, 



En durven dan der toekomst vragen : 

 « Wat eeuwe heeft u meer gebracht? » 



Daer staet hy, op zyn dry paer raderen 

 Log-rustend, tôt zyn meester komt! 

 Hoorl ! 't is of in zyn koopren aderen 

 Het rommlen van een vuerberg gromt! 

 Roodgioeijend flonkren reeds zyne oogen, 



