( 501) ) 



Wanuoer liy de eorslc maol /yii vingt 

 [)oor 'I vold nain, Lui Ion liriissels wallru ! 

 Ik /.io hem iiog zoo als ik loeii hem zag, 

 Trolsch in 't bcwuslzyn van zyn reuzonkrachlen, 

 Aensnorrcn door de vlakfe op bronzcn scliachten , 

 Onnvuifd van Belgie's jonge vlag! 



Niet waer, Euroop? gy hadt ze in slil mistrouwcn 

 En n)et cen oog vol wrevel gàgeslaen , 

 Die vlag, plots losgewaeid uit heure vouwen, 



ïn 't loeijcn van ecn stactsorkaen? 

 Macr, tocn gy hare dryklcur fier zacgt zweven 

 Om 't hoofd van 't ccrstc stoomros, dat uvv grond 



Deed ondcr zyn gelrappel beven , 



ïoen klonk het als uit éenen niond, 



By al uw volkeren in 't rond : 



« Thans is heur oorsprong haer vcrgeven ! 

 » De acm van den stoom, waerop zy fladdert, lieeft 

 )i Haer rein gewasschen van de sniet, die op haer kleeft! » 



En gy, die 't stoomros over zee dorst lokken , 



Wanneer het duizlig vaderland 



Nog sidderde in zyn ingewand 

 Van 't onweêr, dat het op zyn grondvest had docn schokkenj 

 Wat, Staetsman, ging cr om in uw gemoed, 

 ïoen ge u voor de eerstc mael van Brussels heuvelen 

 Weg voeldet rukken op des draken vleugelen , 

 Alom door Belgie's bly gejuich begroet?... 



wat een heer van schoone droomen 



Moest, ondcr 't raetlend voorwaertsstoomen , 



Uw ziele toegefladderd komen, 



ïn stecds verhoogden weeldeglans! 



En toch — niet waer? — de tooverbcclden, 



Die toen uw schcemrende oogen strcelden, 



Zy halen niet by 't heil, dat luttel jarcn Icelden ; 



Zy zyn — slcchts droomen — by de wcrklykhcid van Ihans! 



