(511 ) 



Thaiis, liag voor dag, deii vollen lioriMi 

 Van zyiie wcldaèn Icdig slort ! 



Stoomsleper! schoonste der veroveringen , 



Die 's mcnschcn gcest in zyncn ceuwgen stryd , 



Aen 't loggc stofryk mogt ontwringen , 



Wat zicner zal dcn nacht doordringen 

 Der toekomst, en op goudcn harpe zingen 



Waertoe gy cens geroepen zyt?... 



Wy, enkel de oogen op 't verleden 

 Gevesligd, stroomen los in dankgebcden ; 

 En, wacr gy trotsch soms voor ons henenglydl, 



Daer korat alleen aen onze lippen 



De heimelyke wensch onlglippen : 

 « God! laet ook ons, ook ons hem zien, den tyd , 

 w Wacrop hy aile land als 't onze omstrcngelt, 

 " Waerop hy 't menschdom tôt eén volk vermengelt, 

 » En de aerde, als Belgie thans, hem benedydt! » 



