12 DE MENSVRA 



tmm aliquam exttnguunt fimul fumtaj hulc vi ^quaTiafint f 

 jeque clara & certa efle videtur, ac uUum aliud Geome- 

 trise axioma , & eodem redit ac fi diceretur , omnes partes 

 alicujus totius et hoc totum ipfim^ aqualia ejfe : nam fingula 

 impedimenta totidem partes devicorporum tollunt, & 

 univerfa totam vim. Difpiciendum ergo reftat , quae- 

 nam fint impedimenta illa quae vires corporum exhau- 

 riunt ? ipfa gravitas jam tale efl , nemo enim ignorat, 

 quod corpus aliquod data cum celeritate verticaliter in 

 altum proje^fhim motum fuum non continuet in infinitum, 

 fed ad ceitam tantum altitudinem pertingat ; afcendere 

 autem deberet in infinitum , fi nuUam refiftentiam nul- 

 lumque motus inpedimentum fubiret •, adeoque cx eo, 

 quod limitatam tantum altitudinem conficiat quam tran- 

 filire non pofiit , neceflTario concludendum, id venire 4 

 refiftentiis, quas fuperare debeat dum afcendit ; hae verd 

 refifteiitijc non proveniunt folum ab aere corpus 

 afcendens ambiente , fed potisfimum a gravitate. Nam 

 fi a folo Aere venirent , Corpus illud in Aere rarisfimo 

 ad quam liberet altitudinem afsurgere deberet, quodcum 

 non fiat, concludendum eft, dictam altitudinem gravita- 

 tis corpori refiftentis indubitatum indicium effe : gravi- 

 tas enim eft vis illa qua corpora jngiter verfus tellurem 

 pelluntur , propterea haec vis , quippe contraria vi afcen- 

 fionali , inftar refiftentiae jam fpedanda venit. Hoc, ni- 

 fallor, adeo clarum eft , ut fufiore probatione non videa- 

 tiir opus : Sed non aeque evidens forte videbitur , quo- 

 modo hssc refiftentia a gravitate proveniens menfurari 

 debeat? Veruntamen unusquifque qui attenderit, quod 

 corpus afcendens in fingulis altitudinis fuae defcribendac 

 puoAis aequaliter in terram gravitet , non poteft non vi- 



dcrc, 



