146 JDE PROBLEMATf: 



ftrndionibus illorum problematum,quac ab arcubus circu> 

 laribus pendent , quod haec ipfa conftrudio problematis 

 Kepleriani probat. 



Data conftrudio quoque arithmeticam problematis 

 folutione-n fubminiftrat. Nam vocando arcum ABn:^, 

 radium ACzizs^ , finum arcus BF=x, qua4rantem ABQ 

 — ./ , & tandem DN=:Z> , ac CE"^, propter curvam 

 DLG fiet DMz= ^, trianguk vero fimilia CPE , & 

 MLN,pr^bent MN=^ \ quare cum fit DM-i-MNzr^, 



lam vero per ca,quxl//. Leibnitius in A(flis Erudit^ 

 1693 pag. 179 excalculo difFerentiali , & ego occafio- 

 ne problematis angularis per communem geome- 

 triam,in Adis 1703 pag. 351 elicuimus, eft J=:^ — 



- — 1 — — -A-r- , ■ I &c> quare fiirroganda hanc 



finus aeftimationem in fiipra inventa aequatione ar-^es 



3 T 



a e a e 



—hq, habebimus {3'~\-e)a— --^^- -^^^^ ^ ^ ^ ^^^ 

 &c.— %. 



Si iam in hac ferie omncs termini,excepto primo,, 

 cvanefcere inteljigixntur, refiiltabit (e~\-r)a—bq ^ hoceft 

 analogia AE : DN : ; AQ ; AB , qujc analogia iam com- 

 modam prsebet approximationem arcus AB. 



Sin vero duo, tres, vel plures ex primis feriei ter- 

 minis airamantnr,orientur sequationestrium,quinque, fe- 

 ptem, &c. dimenfioniim^quie qiiidem ufui Aftronomico 

 non videntur idoneae. Quare progredior ad modum a- 

 lithmeticum folv^ndi hocidem problema. 



5 . In fecunda figura^exprimat arcus AM anoma- 



liam 



