(H9) ^^ 



DE 



CALCULO INTEGRALI. 



AuEtorc 



lacobo Hermanno. 



CAlculus Integralis inverfus efl: DlfFerentialis : M. MaL 

 nam modum docet,quo ex propofita quanti- 172^, 

 tate infinite(imali , altera quantitas finita, cuius 

 difFercntiatione orta eft illa , eliei debet , 

 quoties hoc fieri poteft. Nam non omnis quantitas diC 

 fercntialis integralem algcbraicam liabet, led faspifiime 

 transcendentem, quse per quadraturas tantum curvarum 

 cxhiberi poteft , per artificia haAenus cognita. Itaque 

 genuina methodus calculi integralis media fuppeditare 

 eebet,quibus certo cognofci poffit: an differentialis aliqua 

 propofita integrabilis fit, an vero fecus;&, fi primum ob- 

 tinet, quaenam fit eius fiimma algebraica ; fin vero talem 

 nonhabeat, qualis fit figura fimplicifi~imaearum,quariim 

 areae exhibent integralem quacfitam,idquenon folum tum, 

 cum data quantitas difFerentialis unicam indeterminatam 

 cum conftantibus involvit, fed tunc quoque, cum duas 

 aut plures indeterminatas cum fiiis differentialibus com- 

 pleditur. An vero methodus , quam hoc loco com- 

 municabo, ea, qua: requiri dixi, praeftet, atque lianc ob 

 eaufam generalis vocari mereatur, intelllgentium iudicio^ 

 & xquitati id omne diiudicandnm rclinquo. 

 PR.^NOTANDA. 

 I. iEquationeb integ^-nndas fic generalitcr deinceps 



