152 m CALCVLO INTEGRALI, 



Demonftratio huiiis eadem eft ac praecedentium: & 

 fimilis eft procefliis in infinitum. 



Scholium generde. 



In applicatione horum theorematum ad excmpla 

 particularia tota difficultas in co fita eft , ut ex seguatio- 

 ne Canonica eliciatur aeftimatio indeterminat'^ M. Id 

 autem lioc modo fit : Seligo in elemento dK aliquod 

 membrum, in quo plures dimenfiones refpe(flu indeter- 

 minatarum infunt , quam in reliquis mcmbris,& cumhoc 

 membro omnia membra elementi ^K divido , cum 

 quibus hzec divifio fuccedit, nuUaque habita ratione co- 

 efficientium &:fignorum,quantitatibus per divifionem or- 

 tis praepono cocfficientes indefinitjs A, B, C, D, &c. & 

 refultabit inde pcr additionem ommum^quantitas aliqua^ 

 quam voco 2, poniquepoftea dcbct Mz=2.-|-N, furro- 

 gando enim hanc asftimationem indeterminatae M in ae- 

 quatione canonica & conferendo tcrminos aequationis re- 

 fultantis cum homologis terminis elementi ^K , definien- 

 tur aeftimationes litterarum affumtitiarum A,B, C, D. 



Quod de elemento dK didnm eft , fimiiiter intelli- 

 gendum eft de fadis S^ , STdK , &c. Haec vero o- 

 mnia exemplis multo magis illuftrabuntur , quam proli- 

 xioribus praeceptis. 



Si fiierit fimplicitcr d\i—o , affumi poteft qu^libet 

 quantitas R^ , vel R^ S'* &c. prout hoc vel illud com- 

 modum vidcbitur , eft enim etiam RVK, \c1 R^S'' 

 r/K , &c. zno. dcJ^dK vcl/R^S^^K, &c. aequabitur 

 quantitati conftanti. Scd vcniehdum ad exempla parti- 

 cularia. 



Exemplum I. 



Sit ergo diazim^^j quaeritur, quid flt u Ccufax^dx. 



Si 



