Hinc iam excludi debent omnes fractiones , quarnm valor 

 eft^, praeter ipfum §. Hunc in finem diuidatur D per 2, et 

 quotus, fiue verus, fiue proxime minor fit — a , ac manife- 

 ftum eft, numerum fradtionum excludendarum fore — a — 1. 

 Deinde pro fra&ionibus § et | fit Jzr(3, denotante (3 vel 

 verum, vel vero proxime minorem, eritque numerus fractio- 

 num excludendarum — 2 ((3 — 1) — ([3 — 1) 71 t 3. Simili mo- 

 do fi ponamus ?~ y; tum vero porro D ~5, f:£, etc. , 

 quamdiu fcilicet ifti qucti prodeunt vnitate maiores , nu- 

 meri fractionum hinc excludendarum erunt 



(y — 1) 7t '■ 4, (5 — 1) w : 5 1 (e — O 7T : 6 etc. 

 quibus igitur ablutis remanebit multitudo fractionum quae- 

 fita: 



^.pJ?--( fl i-i)7r2---((3--i)7r3--(y-i)?r4-^(5--i)7r5-etc. 

 Ita fi fuerit D zz 20, habebimus 



?=za=z 10, V = (3=tf, -~yr=5, 2 /^^=4, 

 - e — -3 , 2 ; = < =z 2 , ^^32, 



ao 



2n - - - - 2 !° - 



Hinc igitur, ob. PD ~ D =z 190 , multitudo fradionum di- 

 verfarum erit 



190 — 9.1 — 5.2 — 4.2— 3.4— 2.2-1.6— 1.4— 1.6- 1.4. 



— 190 — 63 zz 127 

 vti fupra inuenimus. 



§. 7. Totius igitnr huius inueltigationis cardo in 

 eo verfatur, quomodo, propofito quocunque numero D, in- 

 veniri debeat valor charaderis tt D. Ac primo quidem 

 iam fupra annotauimus, fi fuerit D numerus primus, tum 



fore 



