-»&2 ) 25 ( $|f r 



§. 13. Si quis autem opc horum Theorematum 

 pro numeris quantumuis magnis iftos valores inueftigare 

 Voluerit , promtiffime fcopum obtinebit, fi numerum pro- 

 poftum D in fa&ores inter fe primos refoluar, fiue ;i fint 

 mimeri primi, nec ne. Namque fi fuerit DnPQRS etc. 

 arque hi fadlores P, Q R, S nullos habeant diuifores com- 

 munes, tum femper erit 



7T P Q R S = 7T P. 7T Q. 7T R. 7T S. 



Veluti fi proponatur ifte numerus: D - 360, ob 3<Jo 1:9.40 

 erit 7r 360 zz n 9. 7t 40 — 6. 16 — 96. 



§. 14. Quod fi vero progreilionem iftorum nu* 

 merorum , qui in tabula fupra data exhibentur, contem» 

 plemur, quae eft o, 1, 2, 2, 4, 2, 6, 4, 6 4, 10, 4, etc. nul- 

 lism plane ordinem in eius terminis obferuare licet; cum 

 tamen in progreftione numerorum, cuius finguli termini 

 exlnbent fummas diuiforum numerorum naturalium, infig- 

 nem ordinem mihi detegere contigerir. Multo minus ergo, 

 fi ex illis r.umeris talis feries formetur: 



! , x * _|_ 2X ! +2I 4 ++.V s +2r+ etC. 



cuius terminus generalis noftro fignandi modo eft x n 7T «, 

 eius indoles, vel adeo fumma, vlio modo per quantitates 

 co^nitas, fiue algebraicas fiue transcendentes, exprimi poffe 

 videtur. Quocirca vtique maxime operae pretium foret, in 

 naturam huius progreffionis inquirere , quandoquidem hinc 

 fcientia numerorum haud contemnendis incrementis locu- 

 pletari poffet. 



§. 15. Ex formula autem generali §. 12. data 

 multo facilior regula deduci poteft, cuius ope pro quocun- 



que 



