*#*3 ) 43 ( t» 



f 5+8i 9+81 



_! J 3+73 __ j 17+73 

 25+61 ^ " 29+61 



^37+49 ,37+53 



U 1+4-9 



8^_«{ 



94=*! 



r 5 + 89 



' 13+81 



.41+53 

 i J +97 



C 9 + 89 



17+81 

 98^25+73 



| 37+61 



64-9+49 



§. 7. Adieclis igitur quadratis ad nofiros nyme-, 

 ros primos formae 4«-+ 1, omnes refolutiones tam no- 

 tabiliter increuerunt, et manifefto in maioribus numeris 

 multo magis increfcent, vt nullo modo metuendum vi- 

 deatur, vt vnquam vnica tantum refoluiio, multo minus 

 plane nulla fit fucceffura ; hocque modo inductio fupra 

 fada iam tantopere eft corroborata, vt folidae demonftra- 

 tioni aequiparare polfe videatur. Sin autem nihilominus 

 aliquis adhuc obiicere vellet, rem nandum fatis efle com- 

 probatam ; is tamen concedere erit coactus , 11 multitudi- 

 nem numerorum iliorum formae 4«-+ 1 infuper augere 

 liceret, tum plane nulli amplius obiectioni locum re- 

 linqui. 



§. 8. Quoniam enim numeri illi formae 4 n -+ 1 

 ad noftrum fcopum eatenus funt accommodati, quatenus 

 funt vel ipfi quadrati, vel in duos quadratos refolubiles: 

 iis infuper adiungi poterunt producta ex binis pluribusue 

 numeris eiusdem generis ; fiquidem demonftratum eft , 

 produ&um ex duobus pluribusue numeris, qui linguli lint 

 fummae duorum quadratorum, femper etiam in duo qua- 

 drata refolui pofle. Quocirca ad fnperiorem claflem ifto- 

 rum numerorum adhuc adiungere poterimus fequentes : 



45, ^5, 85, 117, 125, 145, 153, 185, 205, 221. 



F 2 His 



