?#»3 ) 53 ( 



Accuratior Curuae determinatio. 



§. 6. Sumatur ipfa tangens AT pro axe, in ea- Tab. T. 

 que capiatur abfcifla AX— x et applicata XYr/, du- Fig. 4. 

 ctaque ad curuae punctum Y tangente YV, vocetur an- 

 gulus T V" Y = <p. Hinc fi ex pundo curuae proximo 

 y demittatur iu axem AB applicata y x , in eamque ex 

 Y normalis Y«, erit etiam angulus uYy — <p, ideoque, 

 pofito elemcnto curuae Yyzzzds, erit 



Y uzzzd xzzz d s cof. <p et uy zzzdy zzz d s fin. Cj>. 



Erit igitur arcus AY = j, ideoque etiam tangens ATirj - . 

 At dutfa refta Y Q axi AB parallela, erit CA:AT 

 zz C Q: Q Y, fiue 1 : s - (1 —y) : x, vnde fit y— 1 — -y , 



hincque 



dyzzzds fin. Cj> = *A J - ** = ■*! - ^ cof. $ , 



iiue fin. Cp — -£ — c -^-$ , ita vt habeamus 



Abfcifiam A X = x = s s fin. $ -{- j cof. <J) , 



Applicatam X Y = j = 1 — s fin. $ — cof. CjX 



Vtramque igitur coordinatam x et y finite per arcum s 

 et angulum $, eius inclinationem , expreffam obtinuimus. 



§. 7. Tantum igitur fupereft vt inueftigetur rela- 

 tio inter arcum S et angulum Cj). Hunc infinem difFe- 

 rentietur aequatio 



x = s s fin. (p 4- s cof. (f) , 



et ob dxzzzdscof. Cj) habetur ifta aequatio: 



^ j- cof.$ = 2j <// fin.Cp-b J / d $> cof.$> -h a s cof. $ — s dp fin, Cj> 



G 3 jGuc 



