HWS ) 66 ( !§§¥■ 



bo cnruae rami in C ad fe inuicrm inclinantur , fcilicet 

 A I C i A zz 105% 50'. Denique defcripto centro C , 

 Tab L radio C A — 1 , arcu circuli A H , manifeftum eft 

 -"'S* 6 ' rectam A V effe tangentem anguli A C V r , fiue cotangcn- 

 tem anguli AVC, quim inuenimus =1,323— arcui 

 j' zz A I C. Erit igitur longitudo arcus lemnifcati 



AlCiA-2AV-V^-2, (J4.6, 

 et area trianguli 



VCv=zlVv— cot. AVCz arc. A I C. 



§. 20. Via maxime naturalis, ad Solutionem Pro- 

 Fig. 3. blematis hic traclati perueniendi, videtur effe introductio 

 anguli ACTr^ et diftantiae pundti Y a puncto fixo C, 

 fcilicet CY-z; hancque viam iamfnpra §. 5. tentaui- 

 mus, vbi ad aequationem inter variabiles £ et z perueni- 

 mus, quae erat &-£f — V (d z z -\- z z d % z ) , cuius refolu- 

 tionem dubito an quisquam effet reperturus , nifi Solutio 

 iam aliunde conftaret. Sequenti autem modo comperi 

 acquationem illam integrari et ad Solutionem fupra datam 

 perduci poffe. 



Refolntio aequationis 



§. 21. Primo ad tollendam irrationalitatem ftatua- 

 tur dz — — z d^ tang. , et aequatio propofita hanc in- 

 duet formam radicis immunem : ^JU--;~4-r> ex qua de- 



coj. £ 2 coj. $ ' ~ 



ducitur diftantiaC Y, cum fit CY~z~ c c o ° J -{ 2 . Iam fumantur 

 logarithmi, eritque / z — l cof. — 2 / cof. £ , vnde differen- 

 tiando fit 



dz id_Z5ln.J_ _ dSJinJ 



Z " coj. £ co/. i 



Efl 



