■4KE ) i°* ( SS~ 



quacunque indefinita AXrA', fit hoc loco craflities feu 

 fedio chordae transuerfa zz ««, vt volumen hnius por- 

 tionis AX fit fuudx, qno iimul eins maflfa et pondus 

 exprimatur; vis autem, qua haec chorda tenditur, aequalis 

 fit ponderi, quod maffa eiusdem materiae, ex qua chor- 

 da conftat, cuius volumen fit — <?*, e(Tet habeturum. His 

 pofitis fi elapfo tempore — t" punclum chordae X repe- 

 riatur in Y , et haec applicata quafi infinite parua pona- 

 tur XYij', ex iis, qnae de motu chordarum iam faepi- 

 us funt tradita, conftat, omnes motus exprimi hac aequa- 

 tione dirferentiali fecundi gradus : 



uu,ddy\ — j ( ddy \ £ i /idy\ — c s (ddy\ 



ij <-jw i — l \T&b llue *s \2T* i — IHT V dW* » 

 cuius integrale completum fi exhiberi poffet, praeberet 

 ad quoduis tempus quantitatem applicatae XY~y. Fa- 

 cile autem intelligitur , tale integiale completum in gene* 

 re pro quacunque craftitiei lege nequaquam fperari poffe , 

 ex quo in eiusmodi leges craffitiei uu inquiri conuenit, 

 pro «juibus folutio perfecla obtineri queat. 



§. 2. Hic autem primo fum contemplaturus ca- 

 fum, quem Illuftris Bernoulli tractauit, vbi inueftigauit, 

 cuiusmodi fundlio ipfius x ftatui debeat craflities «w, vt 

 faltem motum chordae legularem et quafi princjpalem 

 per finum cuiuspiam anguli exprimere liceat. Hunc in 

 finem fit k longitudo penduli fimplicis, cuius ofcillationes 

 cum motu chordae congruant: et iam fatis conftat effe 

 debere , l g ( ^ ) z= r- J , cuius aequationis integrale comple- 



tum, fumto x conftante, eft j — F: fin. (£ + J V *^), vbi 



litera F fundionem quamcunque ipfius x fignificare po- 

 teft; tum igitur etiam neceffe eft fieri 



N 3 f ' 



