jdeoque » = ^, vbi a dcnotat eonftantcm quamcunque, 

 Hinc igitur erit 



ijuo valore fubftituto aequatio noftra y rr f£(||? ) = % 

 jiobis fuppeditat iftam relationem: 

 • ^■^.(W -?£.)==** 



x ' 1111 Vdjc» p* ' ^ 



Tnde deducitur crafTrties quaefita 



Videri hic quidem pofTet ex hac aequatione «tiam viciV 

 iim p per uu d.efiniri potuifle, ita vt ipfa craflities uu 

 arbitrio noftro relinqueretur. Verum tentanti mox pate- 

 bit, illam aequationem difFerentialem fecundi gradus in 

 genere nullo modo refolutionem admittere. 



§. 4. Cum igitur iam pro ,p FunStio qnaecunque 

 ipfius x accipi queat, erit fv dx — a/"~ quod integrale 



ita e(t capiendum, vt euanefcat pofito x — o ; tum vero 



fieri oportet ^-<xf A ~- vnde, quia pofitotfzztf fit X = A, 



liinc noua deter-minatio conftantinm eft petenda. Dein 

 quia in hac integratione tempus t pro conftante eft ha- 

 bitum, valor ipfius y~p fin fvdx infuper per fun&io- 

 nem quamcunque temporis, quae fit T, multiplicari po- 

 teft , ita vt fit y rz T p fin.fv d x. Ex confideratione ve- 

 ro temporis habebamus y — F:fin. (£ -+- t V^), quae ergo 



duae aequationes identicae funt reddendae, quod fiet fi 

 fumamus F = C p fm.fv dx et T zz C fin. « -+- t V a -f ), 



ita vt motus ifte regularis noftrae chordae definiatur hac 



aequa- 



