) iti ( 



Ad hoc autem paradoxon refcluendurn (pedtemus liter^m 

 i vt infinite paiuam, ita vt finus anguii euanefcentis 'J5 



ipfi angulo aequalis cenferi queat; tum vero ne ipfa ap- 

 piicata euanefcat, 9 loco C fcribatur -S- , ita vt iam habea- 

 mus: 



7(«-f3U 4-(3q t(rt — fC\V l fr/- r v 



P 



Neque iam vllum dubium eflTe poteft, quin motns vibra- 

 torius huic formulae futurus efiet conformis, fi modo haec 

 formula in ftatu noftrae chordae locum inuenire poffet, vbi 

 afluminus, pofito x ~ a fieri y — o y quod quia in hac for- 

 mula non euenit, euidens eft , talem motum penitus effe 

 cxciudendum. 



Cafus tertius 

 quo aflumitur p — V (\ x x -{- 2. \j, x -{- v) . 



§. .14. Hic ergo cafus ambos praecedentes in fc 

 compleclitnr : primum fcilicet quando X x'x -+- 2 jji x -f- y 

 eft quadratum ; fecundum vero quando X~ o,- praeterea 

 vero infinite latius patet. Hinc igitur erit 



v f^Ji r 4i: 



P P \x x-i- 2 px -+-* * 



cuius formulae integratio vel a logarithmis pendet, vel a 

 quadratura circuli, prouti denominator vei habuerit faclorts 

 reales vel fecus , id quod hic notafle funacit , quandoqui- 

 dem hoc integrah ipfa litera X defignari conueniet. Quod 

 fi autem in integrali ponatur x — a, habcbitur valor lite- 

 rae A, quae ergo in fe continebit literas X, p. et v. Nunc 

 igitur pro craffitie u u inuenienda, quoniam habemus 



lp — y(\xx-\-2.iLX-±-v) erit -^ — r~^z~— — i 



hinci 



