•4« ) 169 ( %& 



tcrtiam vim adinngi oportet zz X M, in directione «0 a* 

 gentem, quae refoluta dabit vim horizontalem 



-XMcofJzrXM 



et vertkalem deorfum tendentem z= X M fin. — X M 9. 

 Praeterea vero huius vis momentum refpeftu pUnfti g erit 

 zz X M (c — b) , quae tendet ad motum angularem augen- 

 dum. Transferamus igitur primo omnes has vires in ipfum 

 punctum g, \bi vires verticales fe mutuo deftruere debe- 

 bunt, ob Opzzxzze-t-c, ideoque conftans; quod etiam 

 inde patet, quod vis grauitatis deorfum tendens fit — Mj 

 preflio furfum vrgens zz M; cx frictione autcm oria- 

 tur vis verticalis — AM0, quae, ob X pariter infinite 

 paruum , negligi poteft. Vires autem horizontales hinc 

 oriundae et motui contrariae erunt — M0 — XM, vnda 

 oritur ifla aequatio: 



*4% = - M $ - X M, flue •1*1+°*** — - - X. 



j£ dt 3 * *g d t z 



§. 10. Pro motu autem gyratorio, preflio in 

 azz M dederat momentum motui contrarium M ($ — Q)c: 

 nunc autem frictio piaebet momentum accelerans 

 zz\(c — b)M, vnde principia motus fuppeditatit hanc 

 aequationem: 



NMf^ zz X (c - *). M - M (4> -J), fiue 



^=X('-*)-*M>-*), 

 qnae porro diuifa per c — b dat, 



k k d d® ^ _ c($ — 9) 



ag (c — b) dt* c — b ' 



cui aequationi fi addatur ante inuenta, quantitas incognita 

 X ex calculo elidetur, atque totus motus hac vnica aequa- 

 Ma Acad. Imp. Sc. Tom. IV. P. II. Y tione 



