gua portione ad fuperficiem inferiorem cordis. Quae 

 eius pars angulo cordis refpondet , ea ipfa eft , qua in 

 fuperioribus dixi hunc angulum a bafi fmus promiuere. 



Eadem qua ratlone concaua fit. 

 Ea pars maxima et praecipua fuperficiei bafilaris , 

 quae ad fupenorem ventriculi fuperficiem eft, notabili, vti 

 iam monitum, concauitate gaudet. Haec hac ratione efrl- 

 citur. Vbi pofterius conus arteriofus fua bafi cum bafi 

 aortae contingit, angulus {a) in latere dextro acutus in- 

 ter binas bafes formatur. Ex eo linea recla dextrorfum 

 ad angulum cordis vsque in bafilari fuperficie excurrit , 

 (b) eamque in duas partes, fere aequales, fecundum lon- 

 gitudinem diuidit, anteriorem feu fuperiorem (c), quae ea 

 eft , quam in praecedentibus ex fuperficie pofteriori coni 

 arteriofi continuare monui, et pofteriorem , feu inferiorem 

 (d), quam dixi oriri a latere dextro bafis aortae. (e ) Ad 

 hanc lineam ergo fuperficies bafilaris infiexa eft, vt binae 

 fuperficiei partes oblique fe mutuo refpiciant, fuperior re- 

 trorfum et deorfum fpectando, inferior retrorfum et furfum. 



Efi vera bafis libera cordls. 

 Haec nunc , quam vtilius regionem forte dixerim, 

 aut partem , bafilarem ventriculi dextri , fuperficies vera 



pars 



(a) Tab. II. L. 



(b) Teb. II, L. K. 



(c) Tab II. L. F. K. 

 {d) Tab. II. L. H. K. M. 



i.e ) Linea haec ipfa in icone, vbi fuperficies bafilaris , deorfum hane 

 partem fle&endo, extenfa eft, non apparet. Dum vero pars bafi- 

 laris in fitu fuo naturali eft, crena quaedam , aut foffula quafi ad 

 Iiunc duclum (L. K.) formatur, qua tota fuperficies bafiiaii» con- 

 «aua ejfficitur. 



