*m? ) 257 c m» 



theoriam infringi putant nonnulli. Ne igitur quid retice* 

 amus , quod a defenforibus transmutationum in fententiae 

 fuae robur allatum fuerit, fingula eorum argumenta feori- 

 fim confideremus, cuique illa afferta fubordinando, quae 

 hoc vel illo argumento maxime probatum iri coniidunt. 

 Nimia vero hypothefium refutandarum eft conuenientia, 

 ct frequentior obie&orum recurfus, quam vt repetitiones 

 quaedam eorum, quae femel dicla funt, penkus euitari 

 poterint. Le&ores igitur rogo, ne eas mihi virio vertant, 

 quas plenaria rei dilucidatio poftulat. Neminem porro 

 ofFendat, qnod vnam alteramue fuam opinionem veritatis 

 trutina a me ponderatam cernat; quaeftio enim enodari 

 nequit, fi argumentum quoddam in contrariam partem 

 adhibitum filentio praetermitterem eiusque valorem non 

 examinarem, quod vt omni, qua par eft, verfus audtores 

 obferuantia fiat, operam dabo, nec eiusmodi examen iis 

 difpliciturum fore fper-o , quibus ante omnia veritas curae 

 cordique eft. 



$. 6\ Primum argumentum in fauorem transmu- 

 tationum adhiberi folitum analogia nititur; conftat nimi- 

 rum, rerum naturam a fimpliciflimis femper ordiri et ad 

 magis compofita fenfim progredi, vnde probabile videtur, 

 primam omnium corporum, ideoque et mineralium ma- 

 teriem non effe nifi vnicam , ex qua , fuccefliua fcilicet 

 mutatione et modificatione reliqua omnia ac fingula cor- 

 pora emnguntur. Hoc quod attinet, lubenter quidem con- 

 cedo, naturae vi multa peragi pofTe, quae arte humana 

 non fuccedunt; an vero re ipfa peragantur, nec ne , an 

 hoc vel alio modo, faepe ignoramus. Summo rerum opi- 

 fici aeque facile fui.t plura, ac vnum, terrarum, felium 

 Atta4ad. Imp. Sc. Tom. IV. P. U. K k aut 



