HBf ) 309 ( 



cxtra enm ambo globi Solis et Lunae integri confpiciun- 

 tur; intra Vero Eclipfis Solis fiue totalis fiue partialis ap- 

 parere debet. ln confinio vero , hoc eft in fuperficie hu- 

 ius coni vbique Sol ct Luna fe inuicem tangere vide- 

 buntur. 



§. 2. Ad hunc conum accurate determinandum 

 vocetur radius globi folaris A a = A et lunaris Bbzzz B; 

 porro vocentur diftantiae centrorum A et B a centro Ter- 

 rae ACzza et B C z= b. Praeterea vero fit ct femidia- 

 meter Solis ex C vifus , (3 auiem femidiameter Lunae 

 apparens , atque euidens eft fore a zz i, fimilique modo 



|3 zz §■ , ficque habebimus A zz a a et B zz b (3. Tum ve- 

 ro ad verticem coni ecliptici V inueniendum ponamus 

 AVrx et BVr:/, atque femiangulum coni vertica- 

 lem CVf-w. 



§. 3. Cum iam fit interuallum A B zz a — b, erit 

 x-^yzza — b; tum vero erit A a : x z= B b : y, vnde fit 

 izi, ideoque — zz^, qua aequatione cum illa 

 x-\-yzza — b eoniuncta colligitur: 



vnde porro fit 



fin u — ff - a - h ± zr. gg - + --^, fiue g> ±z ^=M. 



Quia enim de Eclipfibus fermo eft , femper angulum a 

 cum fuo finu confundere licet. Deinde vero cum fit 

 QV — b -\- y zz a b {cc ±. Pl , per angulum u multiplicando 



ea -+-& j3 



ieperiemus radium bafeos C czz 



a b (•« -+■ P) 



Qq 3 §»4- 



