*4% ) 312 c ig- 



§. 9. Deinde pun&um a in figura defignat lo- 

 cum in Terra, cui Sol verticaliter imminet, fiue in cuius 

 zenith c^ntrum Solis exiftit ; fimili modo punctum b 

 id eft punctum in Terra, in cuius zenith centrum Lu- 

 nae confpicitur. Haec ergo duo puncta ex tabulis Solis 

 et Lunae, ad quoduis tempus, durante Eclipfi, computari 

 oportet, id qnod non difficulter fieri poterit, fi primo ad 

 verum tempus coniunctionis , tum vero ad quaedam mo- 

 menta praecipua, tam ante quam poft coniundtionem, haec 

 duo loca follicite determinentur. Inde igitur ad quoduis 

 tempus durante Eclipfi angulus aCbzzy innotefcet, qui, 

 vt deinceps videbimus, vltra 95 minuta prima increfcere 

 atque adeo fummam amborum femidiametrorum apparen- 

 tium Solis et Lunae, qui, ex centro Terrae vifi, pofiti 

 funt a et (3, haud mediocriter fuperare poteft. 



§. 10. Praeterea vero imprimis confideranda eft 

 pofitio axis coni ecliptici A B P (fig. s.)in quem ex cen- 

 tro Terrae C perpendiculum C P demifimus , et qui ra- 

 dio C a tanquam perfecte parallelus fpectari poteft. Quia 

 enim radius C a produdtus cum ifto axe conuenit in cen- 

 tro Solis , eius directio non vltra Parallaxin Solis a dire- 

 dione Ca declinare poterit, fi quidem interuallum CP 

 radium Terrae non multum fuperare poteft, quoniam ali- 

 ter conus eclipticus non in Terram inciderer. Ob parui- 

 tatem ergo Parallaxis Solis iftum axem radio C a paral- 

 lelum fpeclare poterimus, vnde fequitur, puncTum d, vbi 

 recTa CP fuperficiem Terrae traiicit, po° a puncTo a &i- 

 ftare, quandoquidem angulus aCd, pro recTo haberi po- 

 teft, ita vt in hoc pun&o d Hemifphaerium Terrae di- 



urnum 



