"*8 ) 3i4 ( 9& 



vM diminutio, neglecto <r, valebita, ideoque circiter parti 

 radii ducentefimae aequari poteft. 



§. 13. Eclipfis igitur faltem in punclo P contin- 

 gere poteft tam diu, donec interuallum Cp (fumto fcili- 

 cet pundo p ipfi C propiore) radium Terrae =z 1 fuper- 

 et. Cum igitur fit CP-'j ; , proxime, et Pp = «±J, li- 



mes eclipticus erit, vbi fit ^-^=-2 — 1, in quo ergo 



contingere incipiet Eclipfis horizontalis pro puncto Ter- 

 rae d. Ex hac autem aequatione limes anguli y, feu e- 

 ius maximus valor, quo adhnc Eclipfis euenire poteft, de- 

 finitur, ita vt fit y — n -\- a -+- (3; quamobrem, cum 

 maxima Lunae Parallaxis horizontalis 7r zr 61', 45", ma- 

 ximus autem femidiameter Solis horizOntalis 16', 19", Lu- 

 riae vero 16', 47", erit maximus angulus y zr 94', 5i" % 

 Tum autem prodibit interuallum CP~ Jn", ficque 

 ipfo radio Terrae maius euadere poteft, exceffu exiftente 

 I?, qui ergo femiffem radii Terrae aliquantum fuperat. 



§. 14. Hinc igitur patet, in iis tantum coniun- 

 ftionibus Solis et Lunae Eclipfes contingere poffe, quan- 

 do diftantia geocentrica centrorum Solis et Lunae, fiue 

 angulus ACB-y infra limitem a-4-(3-4-7r diminuitur, 

 et Eclipfin tam diu durare, quamdiu angulus y infra hunc 

 limitem fubftiterit; initium autem et finem Eclipleos eue- 

 nire, vbi fuerit y zz a -4- (3 -+- 7r, atque adeo tam initi- 

 um quam finem femper in ea Terrae loca incidere , vbi 

 Sol in Horizonte confpicitur. Quamobrem fi Eclipfin fu- 

 pra Horizontem incipere \idemus, certi effe poffumus, 

 candem Eclipfin iam ante in alio Terrae loco incepiffe , 



vbi 



