) 3ax ( §'*• 



§. 24. Repraefentet igitur circulus maior centro CTak VII 

 defcriptus feclionem Terrae horizontalem per centrum C F*g- 7« 

 faclam , qua ergo Hemisphaerium diurnum a noelurno fe- 

 paratur, et confideremus primo cafum , quo axis coni 

 ecliptici extra hunc circulum in P incidit, cui ergo per- 

 pendiculariter infiftere eft cenfendus. Tum ex centro P 

 radio ¥ e zz 4 defcribatur circulus minor , maiorem fecans 

 in pundio / et /, atque fegmentum arcubus f d f et / e f 

 interceptum erit proiedio fpatii ecliptici terreftris in pla- 

 num horizontale fada. Illud fcilicet fpatiura eclipticum 

 perpendicularker iraminebit ifti fegmento. 



$. 2.$. Confideremus iranc etiam cafum quo to- 

 tus circulus minor intra maiorem cadit, cui ergo in fuper- 

 ficie Terrae totum fpatium, intra quod Eclipfis datur, per- 

 pendiculariter imminet , atque huius fpatii perimeter per 

 omnia ea Terrae loca tranfit , vbi Eclipfis vel incipit vel 

 definit , hoc eft , vbi diftantia centrorum Solis et Lunae 

 fummae femidiametrorum apparentium aequaiis obferuatur, 

 fiue ambo difci fe inuicem tangere videbuntur. 



§. 2.6. Hinc igitur facile intelligitur , quomodo 

 etiam ea loca in fuperficie Terrae definiri queant , vbi 

 Eclipfis fub data quantitate confpicitur. Solent autem 

 Aftronomi quantitatem Eclipfium per digitos metiri, vbi 

 duodecim digiti refpondent cafui, quo diftantia centrorum 

 Solis et Lunae penitus euanefcit ; tum vero, vbi diftantia 

 centrorum deprehenditur ~ (a -|— (3), quantitas Eclipfis 

 vnius digiti cenfetur; vbi diftantia eft j°(a-f-(3)> dicitur 

 AttaAca(t.lmp.8c.TQmAV,¥.lL $ s effe 



