efie Eclipfis 2 digitorum et ita porro, veluti haec tabula 



oftendit \ 



Diftantia. 



(*#J 



(* + P) 



(a+(3) 



(* + P) 

 (* + P) 



Quant. 



dig. 



1 — 



2 — 



3 ~ 

 4- - 

 5 ~ 



Dirt 



antia. 



;(* + £) 



: ;(* + p) 



^*i(3) 



Quant. 



ff dig. 



7 ~ 



9 — 



(a + (3) 10 — 



«'(«+/& 



y s (* + p) 



1 1 — 



12 — 



f. 27. Vt nunc ifti diuerfi gradus Eclipfuim ctiarm 

 in noftra figura repraefententur, nihil aliud opus cft , nifl 

 vt radius Pf in duodecim partes aequaies diuidatur , et 

 centro P per fingula diuifionum punfta circuli concentrici 

 defcribantur. Nam vti exrremus circulus refpondet locis, 

 vbi Eclipfis adhuc eft nulla, ita hinc introrfum pergendo 

 fecundus circulus dabit loca, vbi Eelipfis eft vnius digiti; 

 tertius , vbi Eclipfis eft duonrm dig. et ita porro , vsque 

 ad ipfum centrum P, quod refpondet loco , vbi diftantia 

 centrorum Solis. et Lunae' eft nulla; talis enirn locus eft 

 vnicum punctum in fupcrficie Terrae, per quod nimirum 

 axis coni ecliptici tranfiu 



§. 28.. His expofitis probe notandum eft, dum ifta 

 inueftigatio fucceiTme ad alios atqne alios angulos y ap- 

 plicatur , ob motum Coeli diurnum pundum a in fuper- 

 ficie Terrae continuo locum fuum mutare r vude etiam 



pla- 



