■mm (13) = 



lutionem in fra&iones partiales fumus nadi, quantitas quaedam 

 integra adiici debet, id quod in noftra foltuione non eft fa&um, 

 quamobrem tales cafus hinc prorfus excludi conuenit. Ceterum 

 quolibet cafu has partes integras facile erit adiicere ad partes 

 quas nobis noftra methodus fuppeditabit. 



III. Ex ipfa folutione, quam dedimus, perfpicuum eft 

 exponentem p necerTariO integrum ftatui debere, qtiia alias ope- 

 rationes ibi exhibitae locum habere non poffent; vnde eo ma- 

 gis mirum videbitur, quod conclufiones inuentae fubfiftere que- 

 ant, etiamfi ifte exponqns ,p fuerit numerus fraclus quicunque, 

 dummodo minor quam n , propterea quod hos cafus femper 

 ad exponentes integros reducere licet. Ad hoc oftendendum 

 ponamus effe p — -X, atque forma noftra, pofito x — s x , redu- 



/d z z^ I z~~ % 

 . — — . _ — vbi 

 z s Xa — 2 cof & -i-z~ Xn ' 



cum omnes exponentes fint integri, ac pro terminis integratio- 



nis, qui erant jrio, x zz 1 et x~°o, etiam fiat 2 = 0, z—i 



ATrfin. ^Ot — 

 et z - 00 , pro z — 1 valor integrarrs erit — *_: , 



. Xnfm.Q fin. «| " 



/x- , a ,-. . , Trfin. ^-(tt-O) 

 qm, reftituto loco -f valorefi, abit m hunc: - n -, 



x r9 nfm.Hm.tZ ' 



quae expreffio cum fuperiore prorfus congruit. Atque hinc in- 

 telligitur, quominus etiam expone-nti p valores irrationales tribuan- 

 tur, dumne fuperent exponentem n , femper hoc euenire debere. 



IV. Hic iam quaeftio oritur maximi momenti, vtrum 

 etiam exponenti p dare liceat valores imaginarios nec ne? 

 Hoc autem afnrmandum videtur, quandoquidem imaginaria certe 

 non fint maiora quam n; vnde concludimus, dummodo valor 

 ipfms p ita capiatur imaginarius , vt ipfa formula differentialis 



B 3 ma* 



