C 2 7) 



vnde ergo colJigitur * x — u x ~ 2 / — 1 fin. X $, ideoquc 



fin. X$ — — -, 



2 y — 1 



Hinc ergo fi loco X fcribamus numeros m et /z, erit 



fin. i» . . t m —u n 



fin. » (p ~~ ? — u n 

 quocirca , fi integrale quaefitum iittera S defignemus, vt fit 

 q — rd (pfin. m $ f £ a f u bftitutione nuiic habebimus 



•/ fin.n<P ' 



dt t m — U™ 



V & — 7 * -= JT * 



* / I / n U n 



Quia autem eft u~\~r~ x , formula propofita ad fpeciem 

 confuetam, folam variabilem t inuoluentem, eft rediufta, cum fit 



as/-i — — -•> 



t r — ■ t~ n 

 cuius formulae adeo integralis iam paifim euoluta reperitur. 

 Hic autem probe meminifTe opoitet, ipfam quantitatem t non 

 effe realem, cum fit t ~ cof. (p -+- ]/— 1 fin. (f>. 



§. 3. Manifeftum hic eft ambos numeros m et n fem- 

 per tanquam integros fpe&ari pofTe, cum iis ratio indicetur, 

 quam ambo anguli m $ et n (p inter fe tenent. Hic igitur 

 ante omnia difpiciendum erit, vtrum exponens m maior mi- 

 norue fit exponente n; quandoquidem notum eft, fi fuerit m^>n y 

 fraclionem noftram efle fpuriam, atque partes integras ante ex 

 ea elici debere quam integratio fufcipiatur. Hos ergo cafus 

 hic primum euolui conueniet. Sit igitur primo m~.n-h"k 9 



+?H-X ♦— (71+X) 



ita tamen vt fit X<£», ac faciie patebit, fradionem 



.' * 1 



t n — 1~ n 



continere partem integram r-+-t~ x , qua ab ifta fra&ione fub* 



D 2 lata 



