/ 



= (30 ===== 



logarithmi ad vnitatem referuntur. Deinde etiam euidens eft, 

 fi angulus vp augeatur vsque ad a, tum integrale iam in in- 

 finitum excrefcere; vnde patet hunc angulum non vltra iftum 

 terminum augeri conuenire. Verum etiam cafus initio memo- 

 ratus, qui ad hanc formulam integralem ducit, non poftulat \t 

 ifte angulus vltra hunc terminum augeatur, quamobrem operae 

 pretium erit integrationem inuentam ad hunc ipfum cafum ac- 

 commodare. 



Problema. 



Valorem iftius formulae integralis : 



d x x? — x~~$ 



r x l x'x n -h 2 cof. -hx"* ' 



a termino x — o ad x z_ i extenfum , per exprejftonem finitam 

 affignare. 



Solutio. 



§. 2.0. Quoniam iftum valorem quaefltum reduxi ad 



hanc formulam integralem: / _________ primum tenen- 



n fin. J f in . f% 



dum eft, eum finite exprimi non poue, nift angulus ad m ha- 

 beat rationem rationalem. Ponamus ergo hanc rationem e^e 

 0:7T_=[Ji:v, ita vt jul et v lint numeri integri, quamobrem 

 pro formula ante tractata ftatnamus m = /ul et » z_>, vnde 

 fiet angulus v$>_z^. Ponamus hic breuitatis gratia t — r, 

 vt habeamus (£> _z — , et valor, quem quaerimus, ob p-nr, 

 erit Jk / 'iij___ quare cum hinc fiat (J)__^, formu'a fu- 



/Z7l. JZM..7JT 7 * ~ V ' 



pra tradata /^'^ abibit in hanc: Sz_- f*'**^ fi(> 



fin. m r 

 ta v 

 fit valorem ipfius S pro hoc cafu euoluere. 



que valor, quem Mc quaerimus, erit-?LL, _ta vt tantu-m opus 



>re. 



§. 21. 



