poffe, licet ifta quantitas c fiat adeo imaginaria, id quod eue- 

 nit, quando ellipfis initio confiderata transmigrat in hyperbo- 

 lam, cuius centrum erit etiamnunc in c et femiaxis transuer- 

 fus CA~i, vt ante. Ad hunc igitur cafum euoluendum 

 tantum opus eft vt loco c quantitatem imaginariam ftatuamus, 

 ponendo c c zz: — aa, fiue c ~ a Y — i. 



§. 24. Omnia igitur, quae fupra euoluimus, prorfus im- 

 mutata manebunt, fola illa aequatione, qua numerum n defini- 

 vimus , excepta , quae pofito c zz: a )/ — 1 recipiet hanc for- 

 mam: 



„ Y d -XX-XXaa) t ./XXli + aa) — r . 



« xT~a %V — a » 



vbi patet effe debere XX (a a -+- i)> 1, fiue X > -, — , tum 



vero, quia etiam effe debet n^> 1, tam haec quam praecedens 

 conditio adimplebitur, dummodo capiatur X^>i. Quamobrem 

 tota folutio huius cafus a praecedente in hoc tantum difcre- 

 pabit, quod hic numerum X vnitate maiorem accipi oportet, 

 cum ante vnitate minor fuiffet; quamobrem coordinatae proiec- 

 tionis nunc ita exprimentur: 



x — — h±l cof. (X — - 1) <p -+- h=l cof. (X -h 1) CJ>, 



j>= — ^fm. (X — 1)$ — L±lfin. (X— i)<J>, 

 ex hisque erit 



x x -\-yy zzi + (XX — 1) fin. X $>*, 

 ipfa autem curuae in fuperficie defcriptae longitudo erit 



j- — — h^zLfm. XCj), 



vbi fignum negationis nihil in figura curuae turbat, dum tan- 

 tum in partem vergit eontrariam ei quam in calculo fpeftaui- 

 mus. Hoc igitur modo folutio noflra multo latius eft extenfa 

 quam primo initio fperare licuiffet. 



DE 



