mcY(aa-hcc)- 



= (82) = 

 nraabbc i. 3 ixaab* ciaa — ^cc) 



1 .11 



2 (aa-i-cc) z (aa-hccf 



1.3.5 iraab 6 c(sa 4 — %6aac c-*- 24.C*) 



2 . 4. . 6 . y 



(aa-hcc) 



quam formam femper adhibere licebit, quoties £ £ fuerit, val- 

 de paruum prae # # -4- c c , id quod duplici modo contingere 

 poteft, vel quando altitudo coni a plurimum fuperat eius obli- 

 quita^em #, vel quando radius bafis c multum excedit obliqui- 

 tatem b: atque fi haec vtraque conditio locum habeat, ifta for- 

 mula eo magis ad veritatem appropinquabit. 



§. 23. Sin autem neutra harum conditionum locum 

 inueniat, atque obliquitas b tam ratione altitudinis a quam ra- 

 dii bafeos c notabilem habeat magnitudinem, vel adeo hos ter- 

 minos fuperet, tum formula noftra inuenta nullum plane vfum 

 praeftare poterit. His igitur cafibus maxima difEcultas occurrit 

 fuperficiem coni definiendi, atque longe alia artificia defideran- 

 tur, quorum beneficio ifta quaeftio enodari queat. 



§. 24. Confideremus primo cafum, quo altitudo coni 

 a penitus euanefcit, ita vt pro elemento fuperficiei habeamus 

 hanc formuJam: dS-cd(p-\/(c-hbcoi\(p)% quam iam duplica- 

 •vimus, ita vt integratione peracta tantum fuperfit ftatuere $=z 

 i8o°zzi7r. Cum igitur fignum radicale quadrato fit praefixum, 

 erit vtique dS-cd<P(c-hbco{.<P) , vnde integrando elicitur 

 S-cc<p-hbcfm.(p, vnde fafto (J)=zi8o tota fuperficies prodit 

 — ttcc, ficque ipfi areae bafis erit aequalis, id quod per fe eft 

 perfpicuum , quoties vertex coni intra bafin cadit ; fin autem 

 extra bafin incidat, manifeftum eft fuperficiem coni multo ma- 

 iorem fore quam aream bafeos. Si enim talem conum charta 



ob- 



