— =s (84) ===== 



gentc A M, fucrit cof. ACM~ cof. % ~ £. , fequitur, fnmto 

 Cp =± 7T — £ formulam r -f- b fof. (!) euanefcere ; fin autem 

 angulus $ vltra hunc terminum augeatur , eius valor euadet 

 negariuus , atquc in locum formulae radicalis fubftitui debebit 

 — c — b cof. (£>. 



§. 27. Ob hunc duplicem vfum formulae radicalis 

 perfpicuum eft , integrationem formulae noftrae dirTerentialis 

 in diias partes diftribui debere, quarum prior petenda erit ex 

 formula d S r~ c d $> (c -\-b cof. (p) , cuius integrale a Cf) ~ o 

 tantum vsque ad terminum (p ~ tx — £ extendi debet, hinc 

 ergo colligetur 



S ~ c c (tt — %)-\- k c ~- n » £ > 

 alteram vero partem ex formula 



dS — — cd(p(c-{-bcoC. $>) 



deduci oportet, cuius integrale a termino (b = tt — £ vsque 

 ad terminum Cp z=z 7r extendi debet. Cum igitur integrale hinc 

 oriundum iit S == C — *■ c Cj) — £ <? fin. Cj), conftans ita definia- 

 tur, vt hoc integrale euanefcat, fumto (p — t: — %; eritque 

 idcirco C =: c c Qk — %) -\- b c fm.%. Fiat igitur nunc Cp— 7r, 

 atque altera pars nOftri integralis erit ~ b c fin. £ — <-<7<£,qiiac 

 cum parte prius inuenta praebet totam huius coni fuperficiem 

 it c c -f- 2 b c fin. £ — 1 c c £ , 



quia iam valor cum veritate egregie confpirat. 



§. 28. Hoc cafu, quo a ~. o expedito, facile patet, 

 etiam illis cafibns, quibus altitudo a eft valde parua, refoiu- 

 tionem bipartitam inftitui debere. Verum hic ftatim maxima 

 fe oftert difficultas in euolutione formulae radicalis 



"/ a a -f- (<; -4- b cof. Cp/. 



Cum 



